Dicksonia Antarctica

Dicksonia antarctica – paproć drzewiasta z Tasmanii

Dicksonia antarctica to jedna z najstarszych roślin na Ziemi – paproć drzewiasta pochodząca z chłodnych, wilgotnych lasów Australii i Tasmanii. Wyróżnia się grubym, pionowym pniem (tzw. kłodziną), pokrytym resztkami starych liści, z którego wyrastają ogromne, pierzaste liście (do 2–3 m długości), tworzące koronę przypominającą parasol. Dorasta nawet do 15 m w naturze, ale w uprawie ogrodowej znacznie mniej.
 

Zimowanie:

• W cieplejszych rejonach można przezimować w gruncie z grubym okryciem (agrowłóknina, słoma, kopczyk)

• Najpewniej przezimuje w chłodnej, ale niezbyt suchej oranżerii (5–10°C)

Dodatkowe informacje:

• Rośnie bardzo wolno (ok. 1–3 cm pnia rocznie)

• Nie wymaga cięcia

• Idealna do ogrodów leśnych, cienistych zakątków, oranżerii i miejsc o wysokiej wilgotności

To królewska paproć o spektakularnym wyglądzie – efektowna, jeśli zapewni się jej odpowiednie warunki: cień, wilgoć i chłód.

    Poziom trudności uprawy:

Średni do trudnego – wymaga wysokiej wilgotności, osłoniętego stanowiska i ochrony zimą. Najlepiej rośnie w warunkach ogrodu leśnego lub szklarni/oranżerii.

​    Podlewanie:

• Codziennie latem, szczególnie w upały – nawadniać zarówno podłoże, jak i środek pnia (koronę).

• W doniczce i gruncie – ważne, by nigdy nie dopuścić do przesuszenia „pnia”.

• Zimą: podlewać bardzo oszczędnie, tylko jeśli nie jest zamarznięta i warunki są suche.

​   Nasłonecznienie:

• Półcień do cienistego miejsca.

• Źle znosi bezpośrednie słońce – przypala liście.

• Idealna pod koronami drzew lub w cienistych ogrodach.

​   Ziemia:

• Kwaśna do lekko kwaśnej (pH 5,5–6,5), wilgotna, bogata w materię organiczną.

• Mieszanka: torf kwaśny + ziemia liściowa + kora + perlit.

• Musi być stale lekko wilgotna, ale nie podmokła.

​    Temperatura:

• Latem: 15–25°C – nie lubi ekstremalnych upałów.

• Zimą: znosi do –5°C, a przy osłonie nawet do –10°C.

• W Polsce konieczne zabezpieczenie lub przeniesienie do chłodnego, jasnego pomieszczenia (5–10°C).

​   Przeciągi i wiatr:

• Nie lubi zimnych, suchych wiatrów.

• Liście są delikatne i łatwo się łamią – wymaga osłoniętego miejsca.

​  Nawożenie:

• Od wiosny do wczesnej jesieni: co 2–3 tygodnie słabym nawozem do paproci lub organicznym (biohumus, kompost).

• Unikać nawozów o wysokim stężeniu soli mineralnych.

​